15. De kapel van St Quirinus

Versie: [1938] [1970]

Op ongeveer 300 meter van de kerk, ten einde de Kapelstraat, bevindt zich de kapel, toegewijd aan den H.Quirinus.  Het is een gebouw met gothische vensters en bezit een torentje met klokje.  Binnen in de kapel is een gedenksteen in den muur gehecht, versierd met wapenschilden, en waarop men leest: "Tot memorie van de edele Joffer Lof Catharina de Perez, fondatrice dezer capelle ende van een Misse alle Maendagen, gestorven den XIII Juny M.D.C.L.X.II. Bidt voor Haer Ziele".  Vermits de heerlijkheid Loenhout behoorde aan Lodewijk de Perez de la Baron vanaf 1611 tot 1661, mogen wij veronderstellen, dat de kapel gebouwd is rond het jaar 1630.

In het staatsarchief lezen wij, dat Jufvrouw Catharina de Perez het plan opgevat had te Loenhout een gasthuis te stichten, doch gezien de moeilijkheden, heeft zij dit voornemen laten varen, en haar aandeel geschonken aan het tegenwoordige Ste Elisabethsgasthuis te Antwerpen.  Volgens de overleveringen schonk zij insgelijks aan de gilde van St Joris de schuttershuisjes, die dagteekenen van den tijd der bouwing van de kapel en die onlangs zijn afgebroken.

Wij lezen meermalen bij de oudheidkundigen, dat de kapel niet veel geleden heeft tijdens de beroerten van de XVIe eeuw.  Indien zulks waar is, dan heeft er reeds een kapel vóór deze gestaan, vermits tegenwoordig gebouw opgericht is in het begin van de XVIIe eeuw.

Achter de kapel vinden wij een waterput en daarnaast een voetstuk uit blauwen steen, met een opschrift in gothische letters, die echter onleesbaar geworden zijn.

Den eersten Zondag van Mei en de twee daaropvolgende dagen, wordt de begankenis gevierd van den H. Quirinus. Het schijnt dat in vroegere tijden zeer vele bedevaarders van wijd en zijd naar deze begankenis kwamen, om hulp en troost te zoeken tegen kwade oogen en huidziekten.

Het prachtig drieluikaltaar, dat door de eeuwen heen ongehinderd mocht bewaard blijven, berust thans, zooals we reeds zegden, in de kerk.  Het is een der schoonste en kunstrijkste altaren, die wij in België vinden.  De H. Quirinus is hier ter plaatse de patroon van de kolveniersgilde.

In onze parochie werd eveneens de H. Blasius vereerd, ook aanroepen tegen huidziekten. Tot vóór enige jaren geleek het op 3 Februari een echte begankenis.

Wat velen nog verwondert is het feit, dat op den feestdag van St Hubertus weinig gewerkt wordt. Een kleine toelichting zal zulks duidelijk maken. Volgens overlevering wordt de oorzaak hieraan toegeschreven: rond het jaar 1800 waren op Terbeeck een drietal personen gebeten door een razenden hond. Die personen werden gebracht naar de bedevaartsplaats St Hubert in de Ardennen. Na hun genezing werd hun de levenslange boete opgelegd den 3 November te vieren als een Zondag. Bijna alle medeburgers volgen dit voorbeeld na. Nog niet lang geleden bestond onder de Loenhoutsche bevolking die gewoonte, en zelfs ten huidigen dage is zij nog min of meer in voege.