 |
||
|
|
  
|
21. Tijdens de XIX° eeuwVersie: [1938] [1970] Wanneer Napoleon te Leipzig verslagen was, zetten de Verbondenen in 1813 het leger der Fransen achterna. In december van dat jaar kwam een afdeling Kozakken in onze streek. De Fransen hielden hen tegen te Wuustwezel en achtervolgden hen in de richting van Hoogstraten. De soldaten plunderden de huizen op hun doortocht. Na de val van Napoleon werd ons land met Holland verenigd. Alhoewel die twee landen bij elkaar pasten, kwam er geen eenheid tot stand. Het verschil van karakter en godsdienst speelde een grote rol. Gekrenkt inzake vrijheid van onderwijs en drukpers, wilde het volk vrijheid in alles en voor allen verkrijgen. Daarom zonden ook de besturen van Loenhout en van andere gemeenten, tezamen met de geestelijkheid, een verzoekschrift aan de koning der Nederlanden, maar alles was te vergeefs. In september 1830 brak de omwenteling uit, die gelukkig maar enkele dagen duurde. Tijdens de jaren 1845-1848 heeft men hier nog noodlottige tijden gekend. Een nieuwe plaag teisterde de aardappelvelden. Het gebrek aan dit onmisbaar voedsel bracht een soort hongersnood teweeg. In het jaar 1870 ontstond oorlog tussen Frankrijk en Duitsland. Slechts enkele dorpsgenoten moesten optrekken om de landsgrens te bewaken. Tot in 1880 was het voor alle Loenhoutenaren een armoedige tijd. Op het einde van de XIX° eeuw werd het oude gemeentehuis herbouwd. Ook onze parochiekerk had heel wat in fraaiheid tijdens deze eeuw gewonnen: een prachtige gebeeldhouwde communiebank, alsook een geschilderde kruisweg werd geschonken door Mr. Van den Bergh, kasteelheer van Maxburg. Een fraai geschilderde glasraam werd gegeven door de Eerw. Heer Jacobs, pastoor; terwijl twee gekleurde glasramen in de zijkoren geplaatst zijn ter gedachtenis van Mijnheer en Mevrouw Montens d'Oosterwijck. Eindelijk, het hoogaltaar in prachtig beeldhouwwerk is gemaakt in 1899 door J. Gerrits. E.H. Pastoor Adriaensen deed dit drieluikaltaar plaatsen. Het bevatte drie panelen; de Calvarieberg, de wonderbare visvangst en Sint Paulus' bekering. ---
De eerste helft van de XX° eeuwVersie: [1938] Voor het jaar 1845 bestond er geen enkele steenweg in onze gemeente. De eerste steenweg die gelegd werd was van het Oud-Tolkantoor van Wuustwezel naar Terbeek. Rond 1880 werd die weg verlengd tot Hoogstraten. Gedurende enkele jaren moest er een octrooi betaald worden op de plaats, die nu nog "Bareel" genoemd wordt. Die steenweg werd later merkelijk verbreed. In 1895 werd de steenweg aangelegd naar Brecht, en enkele jaren later deze naar Sint Lenaarts. In het begin van deze eeuw kwamen de verbinding over het Neerven, en later deze langs de Dorpsplaats en het Oosteneind tot stand. Rond de jaren 1927-1928 heeft men de steenweg naar Meer gelegd. Volgden nog de steenwegen naar het Popendonck, in de Katerstraat, in de Terbeekse straat, enz... Wanneer in 1893 de buurtspoorweg doorgelegd werd naar Wuustwezel, was het een grote opluchting voor vele Loenhoutenaren, die vroeger verplicht waren naar Kalmthout te gaan, om de trein te nemen. Tal van parochiale maatschappelijke instellingen werden opgericht. In 1925 werd door het gemeentebestuur de elektrische verlichting en drijfkracht ingevoerd. In 1914 brak de wereldoorlog uit. Wij mogen zeggen, dat ons dorp, op uitzonderlijke wijze, van de ontzettende rampspoeden, die men elders kende, gespaard bleef. Ten titel van erkentelijkheid geven wij hier de namen der 12 gesneuvelde Loenhoutse dorpsgenoten: Aernouts Aug. en Aernouts Henri, gebroeders; Aernouts Jozef; Bartholomeeusen Frans; Belet Frans; Bevers Arnold; Elst Alfons; Sips Corn.; Stoffels Jan; Kuypers Leonard; Van Aken Adriaan en Van Dijck Pet.Jan. In 1919 werd een prachtig monument als dankbare hulde aan deze helden opgericht. Na de oorlog verhoogde gedurig de welstand van de bevolking, voornamelijk wat de landbouw betreft. De ontginning van heide en bosgronden, die voor de oorlog reeds met reuzenstappen vooruitging, nam nu een kolossale uitbereiding. --- |
