Slotwoord

Versie: [1970]

Ziehier, hoe inspecteur Stinissen 70 jaar geleden Loenhout zag:

AAN LOENHOUT

Gelijk ter dorre zandwoestijn, de karavaan
Vol vreugd het plekje groet, waar frisscheid heerscht en leven;
En bij de bron, in de eeuwig-groene palmendreven
Zich nedervlijt, en krachten put om voort te gaan.

Zoo sjokt de zwerver in het vriend'lijk dorpken aan,
Dat, wijd alleen, van de ongemeten heide omgeven,
Als een oase lacht, waar goede geesten zweven,
En vindt er lust en rust op zijne ruwe baan.

Ter malse weide, graast het bonte horenvee;
Het woud is een warand; het veld een arenzee,
Waar alles ademt grootschen vrede en liefde teeder.

De weg des levens kronkelt door woestijnen heen;
En lachten geen oasen, hoop en moed verdween
De samoen rukte, voor het eind der reis, ons neder.

---
De titel "Slotwoord" werd door M. Van Aken toegevoegd.