3. Oorsprong van Loenhout

Versie: [1938] [1970]

Het schijnt dat Lonout (later Loenhout) zijn ontstaan te danken heeft aan twee onderscheidene nederzettingen of kolonisatiën: de eerste op het Heilaer, thans de gildenakkers nabij het Heiken en den Dijk; de tweede op het Sneppelaer, nu eenvoudig Sneppel genoemd.

De Saalfranken zochten plaatsen op, gelegen tusschen twee beken of rivieren, omdat zij geen tekort zouden hebben aan het onmisbaar water.  Zulke nederzetting besloeg van 10 tot 12 bunder grond, verdeeld in drie akkers, waarvan elk jaar één akker braak bleef, als gevolg van de onvruchtbaarheid van den grond.  Verder was aan elke kolonisatie een heide verbonden, om de kudde schapen te voeden.  Van ander hoornvee was er omzeggens geen spraak.  De gemeenschappelijke weide voor de schapen droeg den naam van "unsel".  Het is wel mogelijk dat de naam "Huffel" van het woord "unsel" voortkomt.

Bij elke kolonisatie of nederzetting, en wel op een hoogte, ontwikkelde zich een driehoekige plaats met gemeenschappelijke drinkput en drie uiteenlopende wegen.  Vinden wij bij het Heilaer de Dorpsplaats terug; het Sneppelaer heeft eveneens nog zijn Driehoek.

De nederzettingen Heilaer en Sneppelaer waren gelegen ten Oosten van Wiezeloo (Wezel) op den rand van het Kolenwoud.  Dit groote bosch bestond voornamelijk uit bieke, beuke, berkenhout, of anders gezegd uit eiken, beuken en berken.  Hier ter plaatse nochtans zou een ander soort hout overheerscht hebben, namelijk het orne- of lorrenhout.  Vermits alle plaatsnamen, eindigende op "hout" of "loo" voormalige wouden of bosschen waren, oordeelen de oudheidkundigen, dat de naam onzer gemeente voortkomt van orne- of lorrenhout, later Lonout en nu Loenhout.